Τα καταφερα παλι τα καταφερα.
Να εξηγουμεθα για τους αρχαριους: Η σχεση μου με το αλλο φυλο ειναι σχεδον ομοφυλοφιλικη. Δηλαδη ολοι οι φιλοι μου (σχεδον, πλην της Τσοφιας κ της Μαριας μου δηλαδη) ειναι αρρενες. Ε ωραια, οταν νιωσεις την αναγκη καποιος να ειναι πιο-πολυ-φιλος-σου-πιο-πολυ-απο-οσο-φανταζεσαι-νανανα (Χατζηγιαννης -γιακ!) τοτε ο εν λογω ‘φιλος’ σε κοιταει με βλεμα τυπου ‘ρε Μητσαρα, γιατι μου την πεφτεις?’
Ωραια ε?
Ειπαμε οτι στην ζωη τα πραγματα ειναι παρα πολυ απλα αλλα εμεις τα κανουμε δυσκολα. Αν ηταν ολα τοσο απλα θα ειχα περασει μπετο, θα ηταν ΑΠΛΟ. Αλλα δεν ειναι. Τιποτα δεν ειναι απλο και σε μια κριση μαυρης απελπισιας ολα ειναι τοσο δυσκολα που θα με θρεφει ο ΟΑΕΔ μεχρι τα 60 μου και δεν θα εχω λεφτα ουτε την κονσερβα της γατας να πληρωσω.
Α ναι ξεχασα, τα παω χαλια στην εξεταστικη και σαν να μην εφτανε αυτο τα εκανα και χαλια ουανς μορ στα προσωπικα μου. Βρακι δεν ειχε ο κολος μας γαρουφαλλο στ’ αυτι μας που λεει και ο Τιτης.
Χαιρετω τωρα, πω να βαρεσω το κεφαλι μου στον τοιχοΝ.
Νοw playing: Bruce Dickinson- Zulu Lulu
